Met de Provençaalse zon nog steeds in lijf en leden en het geluid van de zwaar zwoegende 1300 motor op weg naar de top van de imponerende Mont Ventoux – scherp afgetekend tegen de meer dan blauwe lucht – nog in het gehoor, besef ik dat het jaar welhaast al halverwege is.

De maand van de voorjaarsrit in een prachtig Friesch lentedecor.
Verrassende schoonheid, plekken en plaatsen waar je als “normale” sterveling wellicht nooit van hebt gehoord, laat staan er ooit zult zijn geweest, of anderzijds er waarschijnlijk nooit zou zijn gekomen.

Het Klassieke Blik zal inmiddels wel uit de pyjama’s zijn gekropen en zal zich samen met u hebben gekoesterd in de ruim met zon bemeten afgelopen maand.
Een immer optimistisch moment welk het vloeibare goud weer naar de motor laat stromen, de olie weer rond laat pompen, een moment met een geur van lang geleden.

In de schaduw van een moment waarin de mens weer eens een waar gezicht laat zien de “Nieuwsbrief van Maart”.

De laatste dag van januari is nagenoeg weggeblazen en maakt plaats voor een nieuwe maand.
We schrijven 1 februari 2022, onderweg naar het voorjaar, hoop doet leven!!

Het allerbeste… al het moois… alle goeds… en bovenal goede gezondheid !
Met daaraan gekoppeld de wens dat het nieuwe jaar zich mag afspelen in een enigszins “normaal” patroon.
We hopen dat het Giulietta Report enige verlichting heeft kunnen brengen in de duistere december dagen en de samenhorigheid een goede “boost” heeft kunnen geven.
Onmiskenbaar klimt het licht zich inmiddels weer een weg naar boven, een nieuw jaar nieuwe plannen, nieuwe energie.

Het aftellen is begonnen…
De allerlaatste van 2021…
Onbetwist een jaar met alweer een “randje” wat ons heeft duidelijk gemaakt dat vanzelfsprekende vanzelfsprekendheid op losse schroeven lijkt te staan.

Anderzijds het goede nieuws: “Over drie weken keert het licht weer om!!”

Nieuwe plannen voor een weer vers te organiseren jaar. We hebben er zin in!

De een-na-laatste……waar blijft de tijd??

Terwijl de duisternis ons langzaam insluit en het gekoesterde blik in pyjama schoongewassen en gepoetst de winterslaap begint, dienen de laatste weken van het jaar zich aan.
Een korte terugblik doet beseffen dat we een geweldig jubileum weekend hebben mogen beleven en de weergoden ons meer dan gunstig gezind moeten zijn geweest.

Oogstmaand bij uitstek, voorbode van de klassieke winterslaap met gelukkig het 20 jarig jubileum nog in het vooruit zicht.
Een prachtige afsluiter van een toch weer bewogen jaar.

Bij het intoetsen van de bovenste regel ervaar ik een ”R ” in de maand en in moment van melancholie ervaar ik plotseling de smaak van levertraan.
Of dit nieuws is? Nee, ik denk het niet, het kwam zomaar voorbij evenals het verontrustende gevoel dat het licht ons iedere dag beetje bij beetje ontglipt.
Onontkoombaar glijden de nadagen van een zomer door de vingers, een zomer waarvan de klank van het woord in schril contrast staat met hoe het voelde.
Gelukkig is er voldoende houvast om de komende weken te trotseren.